Jezelf zijn. Klinkt simpel toch? Nou ik vind het niet altijd makkelijk hoor. Twee jaar gelden deed ik de KATA coachtraining. Het begon lekker losjes allemaal. Iets met een Winnie de Pooh puzzel maken en het liefst zo snel mogelijk. Je mocht in groepjes werken. So far so good. Als groep kregen we de opdracht om een doelstelling te formuleren: binnen hoeveel tijd kun je de hele puzzel maken met je team? We wisselden getallen uit. Iedereen riep door elkaar. Ineens een high five. BAM. Wat is hier gebeurd? In minder dan twee minuten was ik mezelf volledig kwijtgeraakt. Ik ging mee in een groep met fanatiekelingen die wilde winnen. Koste wat het kost. Sneller moest het. En weer anders. En de sfeer werd minder leuk. De vooruitgang bleef uit. “High five” riep ik nog “we kunnen het”. Maar het werkte niet meer. Na die oefening die hooguit tien minuten duurde was ik compleet uitgeput. En de lol was eraf. Ik voelde me een mislukkeling.

Het mooie van zo’n coachtraining is dat je altijd naar de materie en de oefening kijkt én je tegelijkertijd ook naar je persoonlijke proces mag kijken. Fascinerend vind ik het altijd. Bij een kop koffie kon ik analyseren waarom ik ineens alle energie uit me voelde stromen tijdens de oefening. Zomaar wat inzichten die me binnenvielen:

1) Ik was vergeten was om bij mijn eigen-waarden te blijven.

2) Ik ging met de groep voor het resultaat, maar vergat dat dat voor mij niet ten koste van alles hoeft.

3) Ik houd van teamspirit en contact en daar heeft ieder z’n rol in. Als je als enige de kar gaat lopen trekken kost dat heel veel energie.

4) Ik doe dingen liever in één keer heel goed dan heel snel (lees: nerveuzig).

5) Ik wil mijn capaciteiten volledig benutten.

6) Ik wil lol hebben en vrolijk zijn.

Nou en gelachen heb ik. Om m’n gekke zelf. Gelukkig was het maar een oefening. Maar jemig stel nu dat ik op m’n werk ook zo zou zijn. Daar moet ik echt niet meer aan denken. Ik kreeg wel flashbacks van de keren dat ik op mijn werk ook zo reageerde. Met schaamte denk ik terug aan die keer dat ik tijdens een vergadering woedend opstond en omdat ik niet kon aanzien hoe (in mijn ogen) de waarheid werd verdraaid. Toen begreep ik echter nog niet wat het nu precies was wat me zo raakte. Misschien had ik er nu heel anders mee omgegaan. Ik heb gelukkig op tijd ontdekt dat je elke gelegenheid moet aangrijpen om jezelf beter te leren kennen en naar jezelf te luisteren. En als je dat heel vaak doet en oefent, dan wordt er iedere keer een laagje afgepeld. En word je iedere dag een beetje meer jezelf en kun je alle prikkels en emoties die op je worden afgevuurd beter verwerken.

Hoe is dat voor jou? Word jij weleens in een situatie ‘gezet’ op je werk waar je je lastig staande kunt houden? Wil je wel vaker nee zeggen, maar ben je dan bang voor de reactie? Is het je soms niet helemaal duidelijk waarom je reageert zoals je reageert?

Kom een stukje van jouw echte zelf ontdekken op 12 februari bij het online webinar ‘Vind jouw why!’ en bouw aan 100% je waardevolle zelf zijn. Aanmelden kan hier.

Liefs,

Hanneke